ÜNLEM ! ! !
Tarih: 03:16, 7/1/2008
Öyle kuru bir yapışkanlık ki dimağımdaki sızıya eşlik eden
Ne banyodaki çıplaklık ne yanlış söylenen bir isim
Ne de özlenen bir şehir yetiyor sıyrılmaya
Yıllarca kafeste kalmış vahşi bir hayvanın
Salıverilirkenki telaşıyla bir o yana bir bu yana dönenip durmak!
Biçare…
-yetemeyiş; sevdalım-.
Kınına zarar bir bıçağın yansısında kısa metraj bir film dönüyor,
Dört gündür tıraş olmamış tenimin, boğaza yakın kıvrımlarında
“tırnak içinde” alıntılar yaparak…
Yanlış?
Yapılmasına yapılır da…
Zevk almak neyin nesi, canımın içi?
Ya şeytanı çağırmak,
Gece yarısı çırılçıplak?
Korkarak ve inanarak.
İnandıkça biraz daha korkarak, gelmesini istemek,
Pazarlık cümlelerini düşünerek beklemek…
Ve gelmeyiş.
-yalnızlığın dibe vurumu
göz yaşının dışa-
Bir çığlık bu tüm feryatlara inat duyulmayası.
Bir ünlem işaretiyim ben
Sonuna ilişiverilecek bir cümle bekleyen.